Met dit werk heb ik gehoor gegeven aan een open oproep van AGC – Associazione Gioiello Contemporaneo. Ik ben dankbaar dat ik ben geselecteerd voor de 17e editie van Devotional Jewellery

Als metafoor voor het menselijk leven vormt een onvolmaakte messing draad het pad waarlangs stenen glijden, die de kindertijd, volwassenheid en ouderdom symboliseren. Sterven voltooit onze levenscyclus en verbindt het begin met het einde. Voor mij betekent verlies het onvermogen om nieuwe herinneringen te creëren met een geliefde zodra die er niet meer is.

Ik put troost uit herinneringen aan twee levensfasen van mijn geliefde, die ik beide met hem heb gedeeld. Ik bewaar de helft van deze herinneringen, terwijl de halve bollen het deel van ons gedeelde verleden verbeelden dat mijn geliefde koestert.

In lijn met deze symboliek verwijzen de stenen in mijn werk naar het geloof van mijn geliefde dat God Adam uit de aarde schiep. Het gebruik van messing — een materiaal dat de mensheid al sinds de prehistorie gebruikt — en de warme kleur ervan suggereren de waarde en schoonheid van alledaagse momenten.

In de bijbehorende video wordt de betekenis van de doos bij dit kunstwerk onthuld. Net zoals we een geliefde in een kist leggen of hem of haar liefdevol op een sokkel plaatsen, symboliseert de doos zowel het koesteren van als de trots op hen die we hebben verloren.

Over de tentoonstelling schreef ik de blogs De ketting geselecteerd voor Devotionele Sieraden, Dankbaar voor mijn selectie voor Devotionele Sieraden en Impressies van de tentoonstelling Devotionele Sieraden.