Dit object visualiseert de essentie van loslaten.

In de video zie je hoe stenen kunnen worden opgetild in een pijp zonder bodem, maar eruit vallen zodra je ook maar een kleine beweging maakt. Tijdens het opruimen van het huis van mijn ouders werd ik geconfronteerd met de uitdaging om spullen los te laten. Gaandeweg vond ik troost in mijn herinneringen, wat me hielp om verder te gaan.

Tijdens het opruimen vond ik een doos met koperen waterleidingen. Deze heb ik gebruikt om de ring en scharnieren te maken. Omdat koper een zacht metaal is, heb ik de ‘pijp’ dubbelwandig uitgevoerd door er een tweede, perfect passend stuk in te voegen. Sporen van het vorige leven van de pijp zijn nog altijd zichtbaar.

Dit object maakt deel uit van mijn project Pebbles Are a Girl’s Best Friend, waarin ik creatieve manieren onderzoek om een betonnen boorkern te hergebruiken. Ik transformeer dit industriële restant tot materiaal voor sieraden en andere objecten. Door pigmenten te gebruiken die afkomstig zijn van puin en de stenen, breng ik duurzaamheid in de praktijk en toon ik het potentieel van hergebruikte materialen.

Het kersenhout dat ik heb gebruikt, is afkomstig uit een transportkist die ooit naar ons werd gestuurd.

Meer informatie over dit project is te vinden op mijn blog: Pebbles Are a Girl’s Best Friend.